De Vogel en Het Meisje
Ze noemden de vogel tam
omdat hij niet meer vloog.
Ze noemden het meisje rustig
omdat ze niets meer zei.
Niemand vroeg
wie eerst zijn vleugels knipte.
Niemand vroeg
wie haar stem brak.
Dus zaten ze daar allebei stil,
alsof stilte hun natuur was.
De één in een kooi.
De ander in een kamer.
Beiden leerden
hun vleugels niet meer uit te slaan.
En iedereen dacht
dat stilte hetzelfde was als vrede.
Valerie Meijers
Niet iedereen in een kamer is vrij. Niet elke vogel in een kooi is tam…
Als je het gedicht waardeert, helpt een save op Pinterest meer dan je denkt 🤍
Wil je me steunen en mijn werk waarderen? 🤍 Dat kan hier:
Doneren: https://mindreset.blog/blijf-op-de-hoogte/
Amazon lijstje: https://www.amazon.nl/hz/wishlist/ls/3VPB5EJG6M7KZ?ref_=wl_share
Geef een reactie